Mulholland Drive

Na de tijdelijke verstandsverbijstering die zich van David Lynch in 1999 meester maakte toen hij het oersimpele maar o zo mooie The Straight Story maakte, is de meester van de onbegrijpelijke cinema weer terug in zijn wereldje van dwergen, moordenaars, weelderige blondines, rinkelende telefoons, persoonsverwisselingen en kinky seks.

 

Mulholland Drive begon oorspronkelijk als een pilot voor een nieuwe serie die Lynch zou maken voor netwerk ABC. Het scenario voor de twee uur durende pilootaflevering werd goedgekeurd, maar het resultaat bezorgde de bonzen in hun keurige pak zowat een hartaanval. De pilot werd afgekeurd en Lynch besloot zijn cast opnieuw te verzamelen. Hij filmde nog wat extra materiaal en vormde uiteindelijk deze bioscoopfilm. Het resultaat is een twee uur en vijfentwintig minuten durende trip door een droomlandschap, één van Lynch's allerbeste films.

Zoals het een echte Lynch betaamt, is het haast onmogelijk om een plot uit de gebeurtenissen te fileren. In het hoofdstuk Feiten wordt de film beschreven zoals het aan de kijker wordt getoond waarbij interpretaties zo veel mogelijk achter wegen zijn gelaten.
In het hoofdstuk Hypothesen wordt het verhaal opnieuw verteld, nu echter vanuit een geheel andere invalshoek.
Voor de echte fans is tevens het filmscript toegevoegd.